Zuen omenez...

Hemen Halloween, han beiz, zubia

hildako guztien izenean

non ote daude, zergatik gu utzi

behar ditugu aldamenean

haien irria, haien laguntza

oraindik bihotz barnean

amona, lagun, aita edo izeba,

badakizue soberan

iritsi garen mendi punta hontan

zuengatik ere gaudela.

Getting to know my friends 2: Franke Thanopoulos

Franke Giorgos Thanopoulos 1988ko Abenduaren 29an atera zen mundura, eta a zer tokian: Atenasen! Bere aita greziarra eta ama holandarra izanik bi hizkuntzak aise ikasi zituen ta horrek hizkuntzetan iaioa bilakatu zuen...

Bere lehenengo 11 urteak Grezian pasatu zituen, non bere Panathinaikos taldearekiko maitasuna sortu zen (batera abesten dugu ereserkia, nik txistu eginez ta berak ahotsa jartzen... haha), baina ondoren Liewerdeen-era mugitu zen, Holandako hiri koskor bat.

Egia esan aurpegiko ezaugarriak ikusita greziar peto petoa ematen du, baina arropa, estiloa, izaera eta abarrekoengatik holandar estereotipoa da! A zer fashion victim den gure Franke, beti arropa garestiak erosten, zein baino zen eleganteagoa...

Oso tipo jatorra, barregarria eta gertukoa da Franke, nahiz eta aste pare bat txoff egon den neskaren batekin arazoak izan dituelako. Hala ere eta zorionez, berriro ere hasi gara beraren konpainiaz disfrutzatzen! Edonola ere, lauhilabete bat bakarrik egongo da gure artean,... dagoeneko goibel gaude horrengatik eta gelditzen den denbora azkarregi pasa ez dadin esperoan...

Eta gainera, Errealak Jeffrey Sarpong fitxatu du, Ajax Amsterdam bere talde kuttuneko jokalari ohia. Oso txarra omen zen baina a zer barreak eta dantza saioak botatzen ditugun jokalari honek zerbait egiten duenean Errealarekin!!!

Beno ba, Frankeren beste bi kanta zuentzat, Baci pare baina hobeak seguruenik!

Getting to know my best friends (I) ---> Lazar Popovic

Nire lagunak ezagutarazten du izenburuak...

Lehenengoa Lazar izan behar du, nire erresidentziako lagun hoberena.

Lazar Radovan Popovic 1990eko Urtarrilaren 1an jaio zen Kosovoko herri oso txiki batean. Gurasoak txiroak ziren eta honi gehitu behar zaio Yugoslavia zatitzean jazotako gerrak errefuxiatu bezala bizitzera behartu zuela Popovic familia (sei kide guztira).

Geroztik, egoera asko ez da hobetu Kosovon ta hango serbiarrak oso jazarriak dira albaniarrengandik... Bereziki tristea izan zen Google Maps erabiltzen ari ginenean bakoitzaren etxea ikusteko (eskolako lan baten inguruan) bere baserria txikituta aurkitu genuenekoa, oraindik sateliteak ez baitzuen argazki berririk atera gerraren ostean.

Lazare oso tipo barregarria da, hizkuntzetarako izugarrizko erraztasuna duena (4 bat hizkuntza hitz egiten ditu gehi errusiarra eta greziarra erdi ipurdi), eta neskekin ere ez da makala gure Etxeberria jauna (Casanova ?? kar kar). Berak bigarren asterako lau lagun berezi zituen guk ezta kaixo esan genionenean neska bati ere...

Halaber, bera izan zen ETAren su-etenaren berri eman zidana, Baskonia (Tau Keramika bere esanetan), Reala, Partizan eta Athletic-i buruz hitz egiten duena, Kosovo is Serbia but the Basque Country is not Spain esaten duena, Balkanetako egoera guztiz ulertzen lagundu didana

...

Eta ez dut ezeztatuko, berarengatik ari naiz serbiarra ikasten (hitz batzuk, eta askotan ez oso onak -nire irakaslearen errua aizue!-) eta kanta serbiarrak entzuten... Batez ere denbora guztian ari baita kanta serbiarrak jartzen mugikorrean, lagun batzuen amorrurako...

Baci pareeee!!! Dirua xahutu serbiarrez... Behin eta berriro jartzen duen eta gure artean hain famatua bihurtu den kanta txatxuaren (bideoklipa are gehiago) izena...

Eta noski, zuekin... Lazar Popovic!

Urte batzuk barru edo baliteke Euskal Herrian ikustea, beka eskatzeko asmoa baitauka!

Beraren partetik nice to meet you bat doakizue!

Futbol partidua, culture shocka eta abarrekoak...

Sarrera soila aurrekoa... Nire aste lanpetuari buruzkoa... Baina gertatukoaren islada osoa izan gabe...

Asteburuak eta orokorrean asteak gauza gehiago utzi baitzituen.

Garrantzitsuena futbol partidua izan zen, hainbeste goresten duten kirol hori, egia esan uste baino gutxiago aspertu ginen, eta oso ondo pasatu genuen!

Boise Statek Toledo Rocketsen aurka jolasten zuen eta partidua espero bezain erraza izan zen. Gure unibertsitateak herrialde osoko lehen postua hartuko baitu Alabama liderraren porrotaren ostean eta Toledo oso unibertsitate apala da.

Partiduaren aurretik kalejira antzeko bat (parade) egin genuen campusean zehar eta jende asko zegoen guri begira. Guk, noski, aukera asko ez ditugu gure aldasrrikapenak entzunarazteko eta we want free food (janaria dohain nahi dugu), Basque Country, Basque Country, let's go foreigners (goazen/animo atzerritarrak) eta beno, saiatu nintzen adoktrinatzen nire lagunak nolabait...

Interesgarria nire lagunak nola oihukatzen zuten independentzia, independentzia nire euskerako ikasleak harrituta begiratzen ninduten bitartean! hahaha

Hala ere, entretenigarria izan zen ikustea nolako muntaia dagoen partiduan (kea, jendea oihuka, orkestra, dantzariak, txakurrak zelaitik gauzak kentzen,...). Hori bai, amerikarrek partiduak ikusteko modu bitxiak dituzte: norgehiagokak hainbeste irauten duenez beraien artean hitz egiten egoten dira, argazkiak ateraz gero Facebookera igotzeko, ligatzeko erabiltzen dute denbora beste askok...

Global Villageko guztiak elkarrekin jarri ginen eta ondo egon zen, gero zelaira jaitsi eta argazki batzuk egin genituelako zelai urdinean...

Bestela, gauza harrigarri bat ikusi nuen klasean... Literaturako idazle baten inguruan aurkezpena geneukan eta klasekide batek bere semea eraman zuen aurkezpena berarekin egotek... Hori, behintzat nire herrialdean eta Europan, txantaia emozionala eta peloteoa deitzen zaio, baina tira,...

Ea, zer gehiago kontatu diezaizuket,... Bufff, ez nago ni asko pentsatzeko moduan... Larunbat goiza da, nire logelan 489 gradu Fahrenheit daude eta kixkaltzen ari naiz... Ez dakit zergatik dagoen nire logela hain bero baina ezin dut gehiago.

Goraintziak denei eta zorte on Virtus Gasteiz eta Iturribero Senior saskibaloi taldeei beraien liga hasiera honetan!

Kaosa garaitu nuenekoa

Dena nire aurka zegoen... Zaila izango zen egoera horretatik bizirik ateratzea,... Chuck Norris berak ere trago txarra pasatuko zukeen nire lekuan balego,...

Gure kuadrilan ateratzen zen batek bezala hasi nintzen nire buruan kontaketa egiten: azterketa bat, bi aurkezpen, lau e-mail bidaltzeke Euskal Herriari buruzko informazioz beterik, pala partidu bat eta bi entrenamendu, euskal dantzak nire lagunekin, skypeatu familiarekin, ikastolara joan, beste eskolara joan, otorduak prestatu, bi poster eta flyer baten bat, arropak oraindik plantxatzeke eta bere tokian uzteke... eta oraindik ezer egiten hasi gabe.

Ikaragarria da nire eraginkortasunak izan zuen beherakada, honi gehitu behar baitiogu egunero arrazoiren batengatik edo bestearengatik 6, 223 ordu lo egin ditudala aste osoan zehar (larunbateko 12 orduengatik izan daiteke hain batezbesteko altua, baina).

Nola iritsi naizen, bada, Urriaren 12 honetara bizirik?

Senitarteko bati eskertu behar diot, egia esan. Anonimatuan mantendu nahi dut norbaitek (nire gurasoek) esan eta leporatu diezaioketenagatik, baina hauxe izan zen berak aholkatu zidana:

Beñat, gogoratu aurten dela zure urte bakarra zeinetan eskolako emaitzekk batere ardura ez duten,...

Eta asko maite dudanez pertsona hau, ba, kasu egin nion!


Ondorioak:
- Azterketako 20 galdera (50eko testa) a voleo
- Ikastolara ez nintzen atzo joan
- Amerikako umeentzako idazle garrantzitsuenari buruzko lana bi ordutan bukatu

Beste ondorio batzuk:
- Palako entrenamentuetan squash jokalaria eman ( nirekin tantuek ez zutelako bi golpe baino gehiago irauten)
- Hartz panda baten begi-zuloak edukitzea... Lehendakaris Muertos-en kanta famatuan bezala (drogarik gabe, baina)
- Koala baten antzera edozein momentutan lo egitea

Ikusiko dugu noiz harten nabilen horrela!
Besarkada handi bat alperrontzisss!!!

Are you Basque? 2

Bigarren aldiz gertatu zait, bai!!

Sinestezina, ez? Ba aste beteko epean berriro gertatu zitzaidan. Oraingo honetan arrazoi gehiago eman nion jendeari, bizar euskalduna baineraman (ez dudalako bizarra mozteko makina erosi, oraindik...) eta ingeleraz hitz egiten ari bainintzen...

Galdera hau egin zidana Kattalin zen, Boiseko euskaldun bat! Oso neska jatorra da eta larunbatean bere etxean egon nintzen afari batean, jende berri pila batekin, janari goxoarekin, Oihana ikastolako irakaslearekin, eta batik bat, nire lagunarekin,... Gainera, itzuleran taxista abertzale batekin topatu nintzen, a zer pitzadura zuen gizajo irlandarrak!!!

Asteburu oso ona izan da, egia esan... Ostiralean afari bat izan genuen gure lagun baten logelan eta gero bapateko hego-haizearen boladarengatik akanpatzera joan ginen Cascadera, Idaho mendebaldeko toki liluragarri batetara!

Nahiko ondo egon zen, pixkat edan zen (pertsona zehaztu gabea), gauza askotaz hitz egin genuen, Idaho ezagutu genuen, nire bizitzako gosaririk pisutsuena jan nuen (typical american Benat-esan zidan Jerodek), ... baina ez nuen asko lo egin: lurrean harri batek eta kristoneko hotzak galerazten baitzidaten loa.
Hori bai, nire lagunek gutxiago lo egin zuten, zurrungaka ibili bainintzen jo ta su!!! hahaha

Egia esan asteburu oso oso interesgarria izan zen (igandean Kuskuseroak eta pala saioa ere izan bainuen) eta espero dut horrelako gehiago izatea, nahiz eta orain oso lanpetuta egon atzeratutako eskolako lanak egiten.

Gaiz aldatuz, nire lagun Cody Euskal Herrian dago jada. Pisua lortu du Arrasaten eta azkar hasi da integratzen: hirugarren egunean Maritxu Kajoin baitzebilen!

Beraren omenez antolatutako festa ondo egon zen, baina pixkat tristea... Goiko argazkian Cody, Megan, Codyren ama Kate (bihar zure urtebetetzea!) eta laurok agertzen gara!

Besarkada handi bat!

Espero dut dena bikain doakizuela!