Hiru ditugu gure artean eta nahiko luze egingo zaigunez bestela banan banan ezagutarazten gaur hirukote berezi hau aurkeztuko dizuet, sarrera bakar batean!
Halima Saidani, Cecile Pagat eta Arnaud Le Beschu de Champshavin dira nire lagun frantsesak eta tira,... Halimarekin hasiko naiz!
Halima Saidani Pariseko auzo txiro batean jaiotako frantziar-algeriarra da, arabiarra, hortaz. Martxoak 16a da bere urtebetetzea baina ezin izango dugu elkarrekin ospatu, bera, hemengo frantziar guztiak bezalaxe, dagoeneko etxean egongo baita, Boiseko denboraldia amaituta eta praktikak egiten enpresaren batean.
Oso neska atsegina eta pertsona bikaina (hemengo onena, seguruenik), denak harri eta lur utzi gintuen bere izaera zirikatzailea atera zuenean, eta sabelalde dantza (danza del vientre, belly dance,...) egiten zuela aitortu zigunean.
Berarekin oso harreman ona daukat eta askotan arabiarra eta frantsesa irakasten dit (bere klaseetara joan nintzen ni), horregatik, nahiko kezkatua egon nintzen zorabiatu eta burua bitan ireki zuenean. Gainera, edan zuela leporaratu zioten, baina ez dut uste ostiral bateko 15:00etarako mozkortuta egon daitekeenik bat, gainera arabiarra izanda.
Oso harreman sendoa osatu dute batzuk hemen eta egun osoa pasatzen dute hizketan, gero, komeriak... lo gutxi eta osasun arazoak.
Faltan botako zaitut sadeeqa (laguna, arabiarrez)!!!
http://www.youtube.com/watch?v=jdDwxdqLyGg&feature=fvst (ahaaa, deskubrimentu ona e?)
Cecile Halima
Cecile Pagat Saint Ettienneko neska gazte txoroa bat da. Ezagutu nuen lehenengo egunean ez zidan batere inpresio onik egin, zombi aurpegia baitzeukan... nahiko gauza normala ikusita 40 ordu zeramatzala ohe bat zapaldu gabe.
Bera izan da neskak eta mutilak kuadrila bezala ateratzera bultzatu gaituena, horren irekia eta alaia baita! It's not funny askotan esango dizu, bere azentu frantses peto petoarekin... eta gu barrez lehertzen!
Neska gaixoa pixkat desesperatuta dabil mutilen bat ezagutzearren Frantziara joan aurretik, eta gurekin ordaintzen du bakardade hau. Guk, hori bai, besarkadak eta zirikatzea besterik ez diogu onartzen! kar kar
Oso langilea eta azkarra, berarekin eta bere ahizparekin joango naiz New Yorkera Gabonak iritsi aurretik, aurkitu genuen ganga bati eskerrak!
Erakutsi zizkigun bi kanta barregarri, beraien esanahia Jantzi txanoa eta hitz egin nire eskuari!!
Eta azkena!! Mr. Frenchie!! Arnaud!
Tipo bitxia eta interesgarria aldi berean. Ez dakizu nola, noiz eta non topatu dezakezun: belarretan lotan, jantokian trajez jantzita, Jeroden ohean siesta botatzen... Hori bai, beti gitarra jotzen!
Hippya dela esango nuke, baina bere familia gillotinatutakoen ondorengoa da, bakezalea dela esango nuke, baina bere aita Frantziar armadako goi mando bat da, liraina dela esango nuke, baina hiru aste daramatza begi bat itxita duelarik gure Tartalok...
Askotan kostatu egiten zitzaidan bera ondoan edukitzea baina tira, konturatu naiz frantsez harroputza dela baina oso tipo ona eta interesgarria, nahiz eta hitz bat ere ulertzen ez diodan bere super azentu multikultural horrekin, izan ere, Orleansen jaio baina Parisen bizi da, Marokon bizi izan zen, Bartzelonan ere (gaztelaniaz esaten dakien esaldi bakarra: quiero un bocadillo de leche),... Neska guztiak lerdea dariola zituen, orain arte! kar kar
Bueno Arnold, pozten naiz zu ezagutzeaz! Zuek ere Halima eta Cecile!
Laster arte!
No hay comentarios:
Publicar un comentario