Eskerrik asko denoi!

Hasiera batean ez nuen blog honen ideia oso baliagarria ikusi... 'a zer pereza noizean behin zerbait idaztea! eta nork irakurriko du, gainera! ' pentsatzen nuen...

Baina tira, hilabeteak pasa dira eta nola edo hala jakin dut hark irakurtzen duela, beste horrek ere, hurak ingelerara itzultzen duela Google Translate erabiliz, besteari bere euskara hobetzeko balio diola eta hari bere momentu txarrak hobetzeko... eta oso pozik sentitzen naiz!


Eta zuek idazten jarraitzeko kemena eman didazue eta horregatik jakinarazi nahi dizuet blog hau esteka honetan irakurri ahalko duzuela hemendik aurrera ere:

http://berria.info/blogak/euskaldunbatamerikan

Oso pozik nago, ezin dut ezetz esan! Denek dakigu Berria nola sortu zen eta zergatik, zer pasatu zen Euskaldunon Egunkariarekin eta beti izan nahi dut nola edo hala lagundu!


Berriz ere, mila esker denoi nire urratsak jarraitzeagatik!


Besarkada handi bat!

Eguberrietan, a sako aeroportuan! eta New Yorken ere halatsu!

Bai bai, a sako, a muerte, a cuchillo, a couteau, dudan dena ematen,... nahi duzuen bezala!


Dena nire plan txoro batengatik izan zen, nork esango zidan New Yorkera joatea eta Gasteizera itzultzea Gabonak hasi baina egun bat lehenago?

New Yorkeko egonaldia oso intentsoa izan zen, gauza asko egin baikenituen, egun santu osoa alde batetik bestera joanez, Manhattan guztia ikusiz, gauza famatu guztiak nire begiekin ikusiz, NBAko partidu bat ikusiz, Broadwayko musikal bat, gospeleko mezeta bat Harlemen...






Arazoak? Kriston hotza egiten zuela (jertsea, polarra, hiru kamiseta, bi praka, bi galtzerdi pare,...nire lagun hoberenak), hotel kaskar bat eta nire laguna ez zela nik uste bezain dibertigarri eta azkarra... Hurrengoan zuei eskeiniko dizuet ekainean egin nahi dudan AEBtako ekialdeko kosta ezagutzeko tourrera etortzeko!


Eta tira, beste arazotxoren bat ere egon zen... elurra... edo elurrarengatik sortutako kaosa... edo kaos handitua elurragatik... ez dakit zeinek definitzen duen hobeto, baina kontua da New Yorketik Bruselasera gustura hegaz egin nuela: azken aeroportu hau garbi omen zegoelako, Jet Airways indiarren hegazkina oso erosoa baitzen eta azafatak oso atseginak eta lirainak zirelako, familia eta lagunak berriro ikusiko nituelako (zain dago aita, zain ama, zain...), izebak eta amak prestatzen duten solomo eta zapo ezinhobea mahaian itxoiten, bi egun lo egin gabe egon ondoren nire ohea ere zain zegoelako... baina tira! Hurrengoan izan beharko da!

Bruselasko aeroportua itxita aurkitu genuen eta Oostendeko aeroportuan egon ginen lau orduz, Santanderrekoa baina txikiagoa izanda pentsatu, a zer besta!

Eta behin Bruselasera iritsita... laburpena:

- Abenduaren 24a

maletak aurkitzen saiatu hiru orduz
pikutara bidali azafata atsegin eta ezjakin horiek
kola batean jarri
somaliarrekin hitz egin
misionero batzuekin egin
langileak bonboiak jaten gure aurrean
9 egunez harrapatuta zegoen atleta profesional batekin hitz egin
gurasoekin hitz egiten saiatu... too bad, mugikorrak ez du funtzionatzen
ghanako batekin hitzegin
eta somaliarrekin berriro
eta...
5 ordu ondoren hotela eta hurrengo egunerako hegaldia lortu

- Eguberrietako afaria

Trenean sartu baino lehen Asako japoniarra (harrapatzen izenburuko hitz jokoa orain?) ezagutu eta hotelera iritsi
Hoteleko jatetxea itxita
Hotelak eskaintzen zigun jatetxea itxita
Pizza Hut gure muturren aurrean itxita
Afari erromantikoa Asako eta biok Kebab batean!
Lotara joan, pijamarik gabe eta toailekin berotuz

- Abenduaren 25a

Goiz altxatu eta gosaldu (arropa zikina jantzita, noski)
Afrikar lagunekin trena hartu
Nire maletak eta hegaldia bizirik daudela baieztatu
aeroportuan bi ordu lo egin
Hegaldia hartzera joan eta atzeratuta
Berriro ere atzeratuta (arrazoirik ez)
Axel Hervelle Bilbao Basketeko jokalariarekin hitz egin
Eta berriro ere (pilotoa falta zaigu, Ginebratik omen dator... hegazkina ikusten dugu, ordea)
Eta berriro ere (ez dute iritsi berria den pilotua aurkitzen)
Azkenean hegazkina hartu
VIP tokian eseri
Bilbora iritsi
Familia agurtu eta bazkariko postrera iritsi
Lo egin


Tira... Azkenean zuekin nago! Eguberri zoriontsuak izan ditzazuela eta laster arte!

Besarkada bat denoi!

New York City eta Euskal Herria!

Sarrera hau toki paregabe baten eta tramankulu berezi batekin idazten ari naiz. Mormon City-ko aeroportuan nago, Salt Lake City bezala ere ezagututa, eta frantses portatil batean idazten ari naiz (teklatua guztiz aldrebes dauka, beraz, he,en itxaron beharreko hiru orduak berehala pasatuko zaizkit), Cecile nire lagun frantsesarekin batera New Yorkera bidean bainoa.

Ez dakit denek jakingo duzuen baina 24 eguerdian Bilbora iritsi aurretik egun batzuk pasatuko ditut han, eta egia esan, jende zurrunbiloan barneratzeko gogo handia daukat. Gainera, toki tipikoak bisitatzeaz gain NBAko norgehiagoka bat eta Broadwayko musikal bat ikusiko ditugu, beraz, chaupeau!

Bitartean, oso ondo segi eta Gabonak bikain hasi! A zer gogoa zuek ikusteko!

Besarkada handi bat!

Arrazoia nuen!

Nik beti esan izan dut TDAH -a (Trastorno de Deficit de Atencion e Hiperactividad) dudala, eta aldi bakoitzean gurasoek zaplazteko bat ematen didate. Baina badakit arrazoia dudala!

Atzo, urrutira joan gabe, Natasha lagun amerikarrak (ez, ez da errusiarra) esan zidan ea hiperaktiboa al nintzen. Ezin gelditu bainintzen gaueko hamabietan egun oso luze baten ondoren (enkarguak, azterketak eta snowboarda tarteko)...

Zer diozue orain?

Ulertzen dut erantzuna 'betiko lelo bera zarela' bada... : D

Euskal Herriko Shaun White

Nork esango luke, blog hau idazten duena snowboardean murgilduta!!!

Azterketa garaia da, baina jada burua liburuak ez beste tokiren batean dugu... eta horrela negoen ni nire azterketa bakarrarekin: Artearen inguruko sarrera. Historia pila bat, kontzeptu berri bat eta motibazioa ahotik irtetzen zitzaidala!

Tylerrek askotan esaten zidan arrantzan edo snowboard egitera joan behar ginela eta azterketa bukatu bezain laster abiatu ginen. Ez dago esan beharrik azterketa presaka egin nuela Bogus Basin ski-gunean ahalik eta azkarren egoteko (45 minutuko bidaia bakarrik, hala ere).

Iritsi ginen bada hara, eta lehenengo gauza egin genuena argazki historiko bat hartzea izan zen!

Hasierak ez dira errazak izaten, eta ni bezalako kankailu baten kasuan are gutxiago! Baina behin trikimailuren bat ikasita eta konfiantza gehiagorekin oso ondo moldatu nintzen.

Egun ederra izan zen: azterketen bukaera, nire debuta snowboardean eta gauez snowboard egiten nuen bitartean Boiseko argiak ikusten ziren mendi behean.

Toki paregabea, dudik ez!

Kondairek esango dute Bogus Basinen hasi zela Euskal Herriko Shaun White-n hegaldia ...

(ea zenbat kostatzen zaien nire gurasoei burua lepo gainean edukitzeko esatea) : D

Mundua txikia da... la ostia txikia dela!

Seguru askok eta askok ikusi duzuela bideo hau, baina ikusita ez zenuenok, zer sentitzen duzue?

Niri behintzat oilo ipurdia jartzen zait... kar kar kar

Kontua da Allerie nire klasekidearekin hitz egiten ari nintzela kotxera bidean gindoazela (klaseko 'afari' bat geneukan urteari amaiera emateko, ez pentsatu beste ezer... ez dela egia! kar kar) eta nahiz eta nahiko ondo eramaten naizen berarekin, ez genuen Euskal Herriari buruz hitz egin (arraroa, ni izanda).

Ba bapatean bota zidan, ezagutzen ahal duzu CSIko Bill Petersen (Grissom), eta ingelerazko siglak hamar minutu ondoren euskarara pasatu ostean, baietz esan nion, eta berak hau esan zidan:

-Ba nire lehengusinaren aita (hemengo banantze kasuekin, badakizue, ezin da inortaz fida... hahaha), tipo hori da!

Eta hori! Segitu genuen eguraldiari eta azterketei eta Gabonei buruz hitz egiten, betiko moduan... Baina egin zidan ilusioa ez dit inork kenduko!

p.d. klaseko afariak Euskal Herrikoak bezala izango balira, ai ene!!! kar kar

Derbya, 4 urteren ondoren

Azkenean iritsi zen lau urteren ondoren hainbeste esperotako norgehiagoka. Antza denez, errealzaleak bakarrik geunden hain emozionatuta, baina tira, suposatzen dut Bilbo aldean ez duela grazia handirik egingo 2-0 batek... kar kar kar

Hala ere, ez zen oso partida polita izan (batere ez) baina oso ondo pasatu nuen, Josu Zubizarreta hemengo lagunak gonbidatuta athleticzaleen artean eta euskal janari eta mus-partidekin bizi izan bainuen igandea.

Hala ere, ez nuke gaurkoan nik bizi izandakoaren hausnarketa bat egin nahi, enbidia sartu eta ni ere blog politiko horietako bat idazten hasiko bainaiz (badakizue, hemendik aurrera, nik esandako guztia egia da... kar kar).

Egia esan, pozten naiz harmailetan horrelako giro ona ikusteaz, azkenaldian euskaldunen arteko giroa ez baita soberan ona izan. Eta zerbait oso tristea da, ez baitugu herri itxura ematen eta horrela zaila izango da zerbait lortzea (izan bedi independentzia edo lege berriak, edo aurrekontu komenigarriak,... zuek nahi duzuena). Beti egon da arrazoiren bat gure artean borrokatzeko: kirola, hiriburutartasuna, euskalduntasuna, azkenaldi honetan asko samindu nauen oi-punk taldeen arteko borroka (benetan, zentzurik gabeko borroka),... eta ea-ea pixkanaka ahazten ditugun txepelkeria horiek.

Bestalde, oso pozik nago Euskal Selekzioak Gabonetan jolastuko duelako. Bi arrazoirengatik: azkenean ados jarri garelako eta Venezuelaren aurka jolasten dugulako, non bi lagun oso on ditudan.

Hala ere, Euskal Herria izenpean jolastu beharko genukeela uste dut, jokalari naparrak eta mugaz bestaldekoak baditugu ez duelako Euskadi hitzak tokirik, duela 100 urte asmatutako hitza, gainera.

Horren harira, pozten naiz aldarrikapen gehien egiten ari zen taldea Erreala izatea. Ez nintzen hain errealzalea ezta futbolzalea orain arte, baina Demetradze, Kokhlov, Cvitavinovic eta abarrekoz betetako aldagela bat izatetik euskal girodun talde bat izatera pasatu gara, euskararen aldeko mezu bat duena soinean, ... eta beste aldean ahazten ari dira horretaz.

Ez dakit zuek zer pentsatuko duzuen, baina idatzi lasai. ... zer zerbait gustatzen ez bazait komentarioa ezabatuko dut! kar kar kar

Aste ona izan eta ondo bukatu zubia!!

Euskararen astea eta Xabier Lete

Hain dira antzekoak eta gertukoak bi gauza hauek, ezen ez duela zentzurik azkenaldian izan dugun euskalzale handienetako batek euskararen astean bereziki sufritu izanak, edo agian zentzu gehiegi du. Hainbeste egin du gure hizkuntzagatik eta seguruenik, hainbeste sufritu du, errazena bere semeei euskara ez irakastea, Ez Dok Amairun ez sartzea eta langile xume bat izatea, zentsuran eta jazarpenaren suarekin ez jolastea; olerkaria, abeslaria, ikerlaria,... ez izatea zenean. Eta den-dena azken hamarkadan izan zuen gaixotasun larriarekin.

Dena dela, orain badakigu Euskararen astea ospatzen den astean zendu zela Xabier Lete, kasualitatez Boisen lehengusu bat duena: Nere Lete, unibertsitateko euskara irakaslea eta hemengo familia euskaldun oso esanguratsu bateko partaide baten (David, Boiseko alkatea, tartean, Bieter da) emaztea.

Eta hor ari ginen Leku Ona jatetxean euskal kantuak abesten eta 50 bat pertsona elkarrekin hizketan Nerek harro esan zuenean 'Jakin beharko zenukete honen lehengusina naizela e?'.

Baina tira, ahaztu dezagun berri txar hau eta gogoratu dezagun betirako Xabier, eta bukatu dezagun esanez Izaskun Kortazar eta Nereri esker munduko beste puntan gau eder bat izan genuela.

p.d. beste urte bete Durangoko azokara joan gabe

p.d. 2 Madrid eta Paris berde ikusteak pozten nau

Elurra Boisen... eta festa! Txikitan bezala!

Ez dira oso urruti gelditzen momentu horiek, autobus geltokira joan eta autobusa iristen ez zenez parkera abiatu eta elur bolak botatzeko ordua ailegatzen zenean! Edo uholdeengatik klasea galdu genuenekoa!

Nirekin ikasi zenutenetarik askok ez duzue berdina pentsatuko baina Ikasbidea oraindik faltan botatzen dut, nahiz eta kaxkarra izan, nahiz eta ittuteak izan, nahiz eta irakasle batzuk txarrak izan, nahiz ta ordu erdiko bidaia izan haraino iristeko,...

Han hasi zen dena, han egin nituen orain arte ditudan lagunik hoberenak (salbuespen batzuekin, jakina) eta hangoak ditut nire oroitzapen handienak!

15 urte ez baitira ahuntzarek gauerdiko eztula (ez dira indiolarraren mukia! kar kar)!

Baina tira, kontua da atzo klasea galdu genuela elur gehiegi egiten ari zelako eta oso ondo etorri zitzaigun denoi!

Ni ohean entzanda nengoen, goizeko 7:30ak eta altxatzeko garaia! Ikastolan eta unibertsitatean 7 ordu irakatsi beharra nituen, baina nire pisukidearengatik eta makinengatik (goizeko 6etan elurra kentzen) gaizki lo egin nuen!

Ordua begiratu eta mezu dexente: 'ez dugula klaserik, segi lotan! ' Hala egin nuen eta gero ba, umetako planak berriro: elurgizonak egin, aldapetatik bota plastikoekin, aingeruak marraztu, hankak busti,... eta eskolako lanik ez egin!

Egun earraaa!!!

Amerikan egin ditzakedan gauzak (2)

Umeentzako literatura klaseari amaiera emateko aurkezpen bat egin behar genuen, literatura eta edozein gai nola jorratzearen inguruan.

Nik Heziketa Bereziaren inguruko aurkezpen txapuzero eta barregarria egin nuen Power Pointarekin, baina hemen amerikarrak serio hartzen dute gauza eta kaimanen inguruko aurkezpen batean ba... kaiman bat eraman eta kitto!

Argazkian Tyler jatorri euskalduneko nire laguna eta klasekidea, kaimantxoarekin!

p.d. nik ez nuen eskuetan hartu baina behintzat ukitu nuen, e?

Banago bueltan! Zer berri Kalifornia aldean?

Tira, agindu nizkizuen 8 egunak baino gehiago behar izan ditut berriro idazteko, baina egia esan orain azterketa eta lanekin gaude eta ezin denborarik atera!

Argazkiak igoko ditut ahal dudanean baina hitz birekin laburbilduko dut Las Vegas eta Kaliforniako bidaia: kamutsada eta arazoak.

Bale, aitortzen dut momentu onak bizi izan ditugula, aitortzen dut pelikuletan bakarrik ikusi genitzazkeen tokiren batzuetan egon garela, baina lagunen artean tirabira asko izan dira (dirua, planak erabaki, egoen arteko talka, gezurrak,...) eta Los Angeles (ghetto bat), Santa Monica hondartza, pacific Bluekoa (beste bat), Hollywood (lurrean izar batzuk dituen ghetto bat) eta Las Vegas (hutsik dagoen hiri triste bat) eta abarrekoek kamustu gaituzte.

Kamustu nire ondoan nahi nukeen nire anaiak erakutsi zigun hitz bat da, zeinek decepcion/disappointment esan nahi duen.

Momentu oso onak ere egon dira. Hementxe doaz laburtuta:

- Salt Lake City: denbora guztian mormoietaz barrezka aritu ostean bidaian sartu ginen mormoien tenplu sakratura eta hiru neska gazte eta lirain gurekin solasean eta fitxak sartzen... nire bizitzako bisita giatu entretenigarrietako bat! Hori bai, sektarik ez, mesedez!

- Disneyland, Las Vegas eta Los Angeles:

inoiz ez naute inundik bota baina Disneylandeko taberna batetik bota ninduten edaten harrapatu nindutelako. Edaria lagun baten gurasoek eman ziguten, zeintzuk bazekiten adin txikikoak ginela!

Las Vegasen lazar eta bioi hiru aldiz bota gintuen segurata berdinak, ezin baikinen hor egon! Esan ez genion ba ikusi besterik egin nahi genuela, ez genuela dirurik xahutuko, ilegala zelako adin txikikoentzat!

Lagun baten etxean geunden eta beraien lagunak edaten eta marihuana erretzen... bapatean ateari norbait joka! Los Angelesko Polizia! Gure lagunak esan zien atzerritar pila bat zeudela etxean eta tipoa joan egin zen! A zer pribilegioak ditugun!

- Euskal ikutua:

Utah-n galdutako gasolindegi bateko komunean... lasai lasai nire zereginetan... eta bapatean kamisetan ikurrina zuen tipo bat sartu zen... Salt Lake Cityko Txomin! Hor hasi ginen euskaraz hitz egiten, bere familia erakutsi zidan, argazkiak atera genituen... Nire lagunak enbidiatan eta flipatzen!

Los Angelesen hondartzan bainatzera gindoazela tipo bat txirrindularekin mailot laranja batekin... pixkat hurbildu ginen eta Euskaltel-Euskadiko ekipazioa!!! kar kar kar

Hori izan da gutxi gora behera laburpenaren laburpena!!!

Laster arte aixkideak!