Agur Cody!

Boisen dudan lagun hoberena. Beti bezala, pentsakor, edo dantzarien paraleloan jarrita, nork daki!!!

------------------------------------------------------------------------------------------------

Ez dakit denek ezagutuko duzuen Cody, baina berak merezi du hemen sarrera bat (eta askoz gehiago) berari eskaintzea!

Familia euskaldunik izan gabe, euskara ikasten hasi zen (gaztelania ikasi zuen lehenik, rantxeren laguntzekin) Boisen, eta lortu du euskara menperatzea.

Familia euskalduna izan gabe, euskalzaletasunaren alde jo zuen, eta pixkanaka pixkanaka badoa gero eta ohitura gehiago hartzen.

Nik honegatik bakarrik izugarri miresten dut.

Boiseko Olentzero, dandolo todo!!

Nola ezagutu nuen nik Cody?

Aitak esanda Lazkaoko Maizpide euskaltegian ikasten zebiltzan Boiseko hiru gazteren berri jakin nuen (Boise euskalduneko bi Meganak eta Cody) eta beraiekin harremanetan jartzen saiatu nintzen, ni Boisera ikastera nentorrelako.

Facebook bidez Codyrekin hitz egitea lortu nuen eta bere etxea eskaini zidan Boisen, ezertaz ezagutu gabe!

Lehenengo asteetan, gainera, berarekin egiten nituen plan gehienak eta uste dut harreman sendo bat osatu genuela.

Zoritxarrez, kurtsoa hastearekin batera gutxiago ikusten ginen, bera jantokian lanean zebilelako eta ni klasean. Beraz, jantokian ikusten nuen lanean, ... ez da asko eta ez da momentu hoberena berriketan hasteko...

Baina Irailaren 27tik aurrera ez dut gehiago ikusiko urte batean, zorionez lana lortu baitu Bergaran, instituto batean ingelera irakaslearen laguntzaile gisa. Honek bere euskara hobetzen lagunduko dio eta hainbeste maite duen Euskal Herrian bizitzen.

Bihar festa bat egongo da bere omenez Meridianeko bere etxe xumean, ea zer moduz doan dena eta ondo hasten duen Euskal Herrirako bidaia!

Merezi duzu Cody! Ea zer euskara mota ikasten duzun Bergaran e? : D

--------------------------------------------------------------------------------------------

Eta bukatzeko Codyren teoria batekin utziko zaituztet, zeinek dioen Ameriketako estatu askok euskal izenak dituen:

Arizona: Aritz ona

Nevada: Neba da!

Oregon: Hor egon!

Missouri: Nik zuri

Are you Basque for any reason?

Eguneko bigarren praktika saioa bukatu ondoren, banindoan lasai lasai (egia esateko, porru patata eginda, nik dakidan batek esango lukeen bezala) erresidentzia aldera, telefonoz hitz egiten ari zen tipo batengan begiak jarri nituenean.

Ez da oso ohikoa hau nigan, neskei begiratzen errazago ikusi nazakezue edota tatuaje edo itxura desberdina dutenei begiratzea ere nahiko ohikoa da.

Edonola ere, auskalo zergatik baina mutil moderno (tatuaje, piercing eta abarrengatik diot) horretan pausatu nuen begirada eta nire harridurarako University of the Basque Country zioen kamiseta bat zuen soinean.

Baina zer ostia? Nork nahiko du kamiseta hori jarri? Nork engainatu du kamiseta hori jartzeko euskalduna edo ez bada?

Beraz, itxaron nuen bere telefono elkarrizketa bukatu arte (bere amatxorekin ari zen hizketan) eta nik ezer esan baino lehen galdetu zidan:

- Are you Basque for any reason? (Euskalduna al zara kasualitatez? -galdetu zidan amerikarrak)

- Yeahh!! How do you know that? (Bai! Nola dakizu? -erantzun nion)

- Oh, man! I don't know, your hair, your clothes,... (Txo! Ez dakit zehazki, zure ilea, arropa,...)

Ba hori! Tipo hori Boiseko euskal familiako partaide bat da, eta kasualitatez, nire ikaslea unibertsitateko klasean! Oso tipo jatorra Mikel hau: erdi-albokaria, euskal elkarte bat osatzen ari omen da, langilea,...

Astelehen horrek ere utzi zuen gehiago!

Gorputzak eskatzen zidan ekintza kultural bat, potoldu egingo naiz eta tontotu, eta ez, ezin dut horrela Euskal Herrira itzuli!

Neda (nire erresidentziako buru austriarra) eta biok Atmosphere ikustera gindoazen! Ameriketako rap talde hoberenetariko bat omen (lau kanta bakarrik entzunda nago) da!! Beraz, hartu genuen kotxea, sartu genuen Jose Notre Dameko konkorduna (Jeroden plakaje baten ondoren bulto bat atera zitzaion bizkarrean) eta utzi genuen berriro erresidentzian (ez zuelako dirurik eta eserita ikusi nahi zuelako rap emanaldia) eta ilaran jarri ginen!

Ezin ginen emozionatuago egon: rap kontzertu bat! Baina ilaran jarri eta aretoko langileek nire eskuetan tatuaje bat (marka bat jakinarazteko adin txikikoa nintzela) egin orduko (zenbat aldiz aurpegiratuko didate?) leihatilara begiratu genuen eta hortik ospa egin genuen!

52 $ kontzertua ikustegatik? Hartu kotxea, supermerkatura eta Burger Kingera joan eta etxerako bidea hartu genuen!!!

Blogean bakarrizketa batean dabilen tipoa, poz-pozik ilargi betea zegoelako eta bere rap kontzerturako plana zapuztu zelako!

Beste behin zapuztutako plana!

Saiatzen naiz ezezkorra ez izaten baina...

Where amazing weekends happen...

NBAko propaganda egiteko modua da eta itzulpena 'Non gauza harrigarriak gertatzen diren' da, bakarrik oraingo honetan izenburuan nire asteburu honi buruzko adjektibo bat gehitu diodan, liluragarria!

Ostegunean egun santu osoa ordenagailu aurrean pasa nuen eskolako lanak aurreratzen, behingoz asteburu bat libratzeko, eta ezin motibatuagoa nengoen asteburu lasai eta atsegin bat pasatzeko.

Baina nire etsaia izango dena ezagutu nuen: Football 2011. Azkarrenek igarriko zenuten bezala bideojoko baten izena da, futbol amerikarraren ingurukoa, hain zuzen ere. Asteburu santu osoa horretan jolasten ibili dira (gara...) eta benetan, ez dut berriro ikusi ere egin nahi, ez festa ez feria, ez merkatu,... ez dugu besterik egin eta! Beno, hein batean ez zegoelako gauza handirik hirian.

Gainera, lehenengo aldiz jolasten zuen Naokik 10-0 irabazi dit, arauen inguruko ideia p*tarik izan gabe (amerikar gobernuaren zentsura probatzeko besterik ez da e?). Baina badaukat eskusa bat, bera Japoniarra da!! Txiki-txikitatik eskolan hasten dira jolasten, preseski horretarako duten irakasgai batean! Eta gero etxean, ba, eskolako lanak!

Hori bai, bi gauza nabarmen izan ditu asteak:

1: Ostiralean lehenengo aldiz joan nintzen kuskuseroak delako bilerara, non Boiseko euskaldun batzuk gelditzen diren euskaraz hitz egin, eta batik bat, momentu lasai batetaz gozatzeko. Zer jatorrak Izaskun eta Megan!!

2: Palan jolasten gero eta hobea naiz, nahiz eta oraindik ere 51 urteko artzain ebangelista batek irabazi... kar kar

Espero dut zuen asteburua hobea izan dela! Behintzat saskibaloi taldekoek afaria zeukaten, horrek esan nahi duen guztiarekin!!!!

Laster arte!

p.d. Baietz Erreala lehenengo 8en artean sailkatu aurten!

Urte berri, urte zahar, Martzelino praka zahar!

Seguru asko eta asko barrez hasten zaretela izenburua irakurtzean... baina ez dut zure petatxodun prakekin sartu nahi Markel eta ez zaituztet urte berriarengatik zoriondu nahi... oraindik goiz delako!

Esaera zahar honek esan nahi du denbora pasata ere, bakoitzak den bezalakoa izaten jarraituko duela eta hori da niri gertatu zaidana: Gasteizen beti lanpetuta banegoen orain are eta lanpetuagoa nago.

Banekien praktikak egin beharko nituela Boiseko Ikastolan, baina ez nekien Garfield delako ikastolan beste hiru orduz egon beharko nintzenik. Gainera, txepela ni eta euskara irakasten hasi naiz unibertsitatean eta hemen jokatuko den pala ligarako entrenatzen ari naiz,... horri klaseak eta eskolako lanak gehitu behar dizkiogu eta VOILAAA!! estres a tope!!!

Hori da blogeko hurrengo sarrera idazteko aste oso bat behar izatearen arrazoia, niregatik balitz egunero bainengoke edozer gauza idazten.

Asteburuak ez zuen gauza asko utzi: Codyren aitak eta anaiak parte hartzen duten izotz hockey partidua ikusi, Goranen soccer partidua ikusi, Molly gure erresidentziako kidearen urtebetetze ospakizunean kanta eta opil saioa,...

Hementxe uzten dizkizuet argazki batzuk...

Pentsatzen nuen topiko bat zela, baina zera!

BYUko eta BSUko partaideak, bere zalego fidelarekin batera (ni tartean) zutik amerikar ereserkia entzuten, besoa bihotzean zeukaten bitartean!

Goran gure lagun serbiar-bosniarra BSUko koloreak defendatzen.

(Lehenengo zatian txuriz doazen FC Inter Boise talde bosniarrarekin jokatu zuen, erlijioa traizonatzen? Diaz de Cerio 2? : D )

Global Villageko kankailuetako bost. Jose falta da... seguruenik ikasten egongo zen...

Ikusten da larunbata zela eta motibatu antxean geundela!

Ezkerretik hasita Jerod, Arnaud, Franke, Lazar eta Benoit... kar kar

Benetan zirraragarria izan da azken egun hauetan Jon eta Igor zuekin Skype bidez lehen aldiz hitz egitea (family! zuekin ere zirraragarria da baina astero hitz egiten dut... jaja), benetan behar bainuen!

Besarkada handi bat,

Martzelino

David maitea

David maitea,

Gogoratzen ez bazara ere zure pisukidea naiz, sukaldea eta komuna partekatzen dituena zurekin, oroitzen?

Galdetuko diozu zure buruari ea zergatik ari natzaizun eskutitz bat bidaltzen, pareta paretaren aurka bizi baikara, baina hau da zu ikusten ez zaitudan bigarren eguna eta arras kezkatua naukazu.

Ez dakit zergatik botatzen zaitudan faltan, agian gaueko 1etan edo 7etan zure musikarekin altxatzen jarraitu nahi dudalako; baliteke nahiago dudalako zuk bukatzea nire Chips Ahoy-ak niri ezer esan gabe, edo nire pizza erosi berria, tortila prestatzeko behar nuen arrautza,...

Egia esan ez dira gauza hauek gehien faltan botatzen dudana: azken bi egun hauek oso gogorrak egin zaizkit ez baitituzu nire gosaltzeko katilua eta kazoa garbitu gabe utzi, eta presaka banago bi gauza horiek ez garbitzea kriston p~tada da niretzat. Eta zer esanik ez nire komuneko gauzei buruz, zergatik ez dituzu nire azkazalak moztekoa eta bizarra moztekoa (nire kaxoian sudurra sartu ondoren) hirugarrenez erabiltzen, nirekin haserretuta zaude?

Barkatu haserre egotearen arrazoia nire lagunak zuri gaizki begiratzea bada, edota zure logelaren aurrean zutaz gaizkiesaka egotea bada, nik ezin izan diet zutaz ezer txarra esan, zure puntuazioa pisukide bezala 10ekoa baita...

Eta ez kezkatu argazki hau ikusten baduzu kartan, nire betiko lagunek eta familiak zu ezagutu zaitzaten irrikitan bainago...

Besterik gabe, izugarri faltan botatzen zaituen pisukidea (eta horren gainetik, laguna)

Benat

(Izenbururik gabe)

Badakit zuetariko asko eta asko irrikitan zeundetela jakiteagatik zer egin zuen Boise Statek herenegungo partida famatu hartan... kar kar kar

33-30 irabazi genueeeen!! Ez daukat hitzik lau ordu iraun zituen partidu batentzako: hain zirraragarria, hain polita, hain ulergarria, ... hain da kirol interesgarria futbol amerikarra! : D

Konturatu ez zarenentzako hau ironia zen, eta konturatu zaretenentzako exageratzen ari nintzen!! Partidua oso estu joan zen eta gure taldea galtzen joan zen ia partidu osoa azken minutuan izan ezik!

Oso kirol arraroa da futbol amerikarra, arau pila batekin, baina gustu pixkat hartu nion. Hori bai, ez dut ulertzen nolatan jendea hain zoro zoro jartzen den partidu egunean. Imagina dezazuen Athleticek Copako finala zeukanean bezala zegoen hiria aste osoan zehar, bakarrik denboraldiko lehenengo partidua zela talde on baten aurka!

Irabazi zuenez ez zen gabarrarik atera hemen daukagun ibai zoragarrian, baina jendea (oso oso edanda zegoena) batetik bestera zebilen korrika (Arnaud laguna ia ia kotxe batek harrapatu zuen, bera ere guztiz txoratuta), udaletxean ikasle pila bat elkartu ginen, festak egon ziren etxeetan,... eta hurrengo egunean KLASERAA!

Lo eskasiarekin eta 8 klase ordu aurretik nituelarik hasi nuen eguna, pentsatuz harria baina astunagoa izango zela. Baina azkenengo irakaslea portatu zen eta ordu bete lehenago atera gintuen. Hori bai, lotsatuta atera nintzen nire ingeles maila txundigarriarekin ardi-txontxongilo antzerki bat egin behar izan bainuen klasekide batekin! Hitz bakar batzuetan eta adierazpen akatsetan oinarritzen den humorea atera nuen eta denak barrez!

Imagina dezazuen bi errol ditut klasean: ezer ulertzen ez dudanean edo nire burua bi hitz jarraian esateko gai ez dudanean ikusten mutuaren papera hartzen dut (ez zaidana batere gustatzen, esan nahi baitu ez naizela ezertaz enpanatzen ari) edo bestela erdi-pailazo erdi-despistatuarena.

Ondo ezagutzen nauzuenek badakizue hau dela nire benetako errola, ez naizela antzezten ari baizik eta horrelakoa naizela! Nire eguneroko ekintzen artean egun horretako eskolako lanak ahaztea da baina datorren astekoak ekartzea, klasean ariketa bat egin behar dugunean kontrako gauza egitea da,...

Besarkada bat denontzat!!!

Gasteizko cowboya!

Ufff, ez nekien zer idatzi!

Hau da asteak, larunbat arratsalderarte idazteko eman didana:

...

Eta hemendik aurrera hasiko da nire txapa!

Nahiko aste aspergarria izan da orokorrean, ezer berririk ez, klaseak oro har normal joan dira, erresidentzian bakarrik gelditzen nintzen beti lotan edo eskolako lanak egiten (benetan lanpetuta gaude denok),...

Baina larunbat gaua iritsi zen eta denak parranda botatzeko gogoarekin. Gutariko asko rap eta reggae kontzertu batetara zioazen, baina Lazar, Jerod eta hirurak 21 urte eduki ez eta ezin ginen sartu. Beraz, deitu zion Lazarrek bere neska lagunari (bostgarrena bi astetan... utzi besteentzat!) eta Goranekin batera inoiz egon garen festa hoberenera abiatu ginen.

Etxe handia, auzo aberats batean, pila bat Cadillac kanpoan, track andana,... uff! Hau da gure gaua!

Sartu ginen barrura eta bapatean guri denak gaizki begira, nice to meet you bat bakarra esan eta polizia agertu zen! Lazar eta biak adin txikikoak (20 urterekin, what the hell!) eta ikasle internazionalak izanda salduak geundeke edan izan bagenu!

Hasi zen polizia ea etxea norena zen galdezka eta Have a good night batekin agurtu gintuen txepel hark! Horrela bukatu zen benetako bost minutu iraun zituen festak...

Honen ondoren, beste festa batetara joan ginen, ia-ia Amorototik gertu. Festa ez zen beste mundukoa eta berehala egin genuen ospa, nahiz eta jendea (neskak, eta bi bakarrik) harrituta zegoen nire azentuarekin eta hirugarren solairua ingeleraz (third floor) etengabe errepikatzeko eskatzen zidaten... Ez dut honen inguruko komentario edo barrerik nahi, entzun?

Nahikoa daukat erresidentziako neska bati esanez ezetz, ez diodala crocodile (kokodriloa, ez egiteko barrerik ba!) gehiagotan esango!

Gaur, igandea izanik, mezetara joan gara! BAI! Mezetara! Kontua da kuriositatea neukala mezeta ortodoxoen inguruan eta Goran, Lazar, Franke (erdi greziarra den holandarra) eta laurok joan gara! Azken bi hauek, gainera, monagillo izan dira!

Ezkerrean Franke Thanopoulos (a.k.a. Mateja Kezman) eta eskuinean Lazar Popovic, seguruenik nire lagun hoberenak hemen, nahiz eta gauza batzuetan ados egon ez... kar kar kar

Mezeta nahiko entretenigarria izan da (2 0rdukoa bazen ere) eta nik ere parte hartu dut, apaizak denen aurrean aurkeztu bainau. Momentu hoberena, hori bai, aita gurea errezatzerakoan izan da: arabieraz, etiopieraz, grekeraz, armenieraz, ingelesez, serbieraz,... otoitz egin dute, eta apaizari ez zaio okurritu 'now in spanish' esatea niri begira! Ez dudanean ideiarik! Gorri-gorri esan diot hurrengo aldian (joaten banaiz...) euskaraz egingo dudala...

Ortodoxo guztiekin bazkaldu eta hitz egin ondoren hartu dugu etxerako bidea. Bihar ez dugu klaserik Labor Day delako, baina bihar Boise State Universityko football taldeak Virginia Tech-en aurka jolasten du. Partidua mundiala izango da: ESPN-k erretransmitituko du, Lady Gagak joko du atsedenaldian eta Obama joango da ikustera!

Bueno ba, tripa zorriekin nago eta banoa zerbait jatera!

Bitartean, serbiar kanta batekin utziko zaituztet, ea gustatzen zaizuen, ni behin eta berriro entzuten ari naiz eta!

http://www.youtube.com/watch?v=FWIegU91FcU

Go Boise State Broncos, gora euskal ateo-ortodoxoak eta gora zuek! Eta klaseak aste honetan edo berehala hasiko zaretenoi zorte on!