Kaixo denori! tira, edo agian nire buruari bakarrik egin beharko diot agur, ditudan bisitari kopuruaren arabera,... :)
Ez noa Boise Idahora naramaten arrazoietan gehiegi sakontzera (ikasketak eta hobekuntza pertsonala, hain justu) baina kontua da Heziketa Fisikoko Magisteritza bukatzera noala euskal amerikarren lurraldera.
Bidaiaren aurreko hilabeteak ez ziren errazak izan, zenbat papeleo, zenbat erantzun gabeko e-mail, zenbat egun ezerezean ihes eginak, zenbat zalantza,... baina tira!
Erosi nuen hegaldirako txartela, lortu nuen etxea nire lagun Codyrenean (hitz egingo dizuet ziur berari buruz) ta Madridera abiatu ginen familia ta laurok!
Bidaia ez zen gaizki hasi (agurrak kenduta, jakina, ez pentsa kostatu ez zitzaidanik) Aritz Aranburu surflaria ikusi baikenuen, kriston hegazkin batean ( 7 eserleku, hiru ilara, telebista pertsonala, bideojokoak, pelikula pila bat,... amaziiiing!) egon bainintzen Washingtoneraino Chicagoko Heather cheerleaderrarekin nire ingelera praktikatzen. Neska jatorra Heather hau, bai horixe,...
Ta gero? Ba ederra izan zen Washingtoneko aireportuan gertatutakoa! Komunera joan nintzen ezin gehiago aguantatuz ta bi marine ikusi nituen aurrez aurre! Bufff, nik ez dut hemen egon nahi nioen nire buruari, baina tira, a zer puzker saioan hasi ziren biak... ta jende gehiago animatu zen!
Bestela? Jendea etxeko zapatilekin aireportuan, denda errepublikano-faszistoide bat,... eta horrelako gauzak ikusten joan nintzen konturatu gabe Boisera iritsi nintzen arte, jaiki eta 29 ordu ondoren.
Codyk jaso ninduen aireportuan eta bere etxera joan ginen, a zer etxea! Zuzenki batekin egindako herri horietako bat zen, etxea 2 pisutakoa, inoiz ikusi ez nituen asmakizunez betea, garagardo pila bat, 4 kotxe eta horietako bi 4X4 tipikoak,...
Matrimonio con hijosen platoa edo zerbaiten sartu ahal naiz?
EZ! Gurasoak, Kate eta Ken oso jatorrak dira, semeak bezalaxe, nahiz eta Codyri Los Tigres del Norte gustatzen zaion eta Dan ganberroak ez didan gehiegi kasurik egiten! jaja
Scattergoriesean ezagutzen ez nuen hizkuntza batean jolasten amaitu zen lehenengo eguna. Benetan! Amerikarra ulertezina da! Behintzat Idahokoa,...
Beraz, Idahotik besarkada handi bat eta laster arte!
No hay comentarios:
Publicar un comentario