Ez naiz oso kirolari iaioa izan nire bizitzan zehar. Hori ez dago ukatu beharrik. Lortu dudan guztia hobetzen emandako ordu guztiengatik izan da, eta noizean behin, bai pilotan, bai saskibaloian nola edo hala nabarmentzeko parada izan dut.
Hala ere, bukatu da garai hori. Ez dut uste kirol garaipen gehiagorik lortuko dudan (atzo unibertsitateko saskibaloiko ligan 25gatik galdu nuen bi partiduetan eta oso gaizki jolastuz) eta beste nolabait irabazi behar dut errespetua eta autoestima.
Horretarako irtenbidea jantokian aurkitu dut, urrutira joan gabe. Buffet libre erraldoi horietako bat da, non platerkada guztiek nire sukaldeak baino grasa gehiago daukan. Oso maiz ez joaten saiatzen naiz, baina noizean behin gauza goxoak daude, adibidez, gyros platera.
Gyros kebab antzeko plater greziar bat da. Lazar eta bioi asko gustatzen zaigu eta lehiaketa bat egitea pentsatu genuen. Berak esaten du 4 dela bere topea, eta ikusita denbora neukala hurrengo klasearen aurretik errekorra apurtzea erabaki dut.
5 jan ditut! Sukaldaria aho-zabalik zegoen, izan ere, bera izan da esan didana Lazarrek 4 jan dituela eta galdetu dit ea gainditzeko gai ahal nintzen, hori baitzela momentuz jantokiko errekorra.
Oso jatorra da, baina uste dut gero eta platerkada handiagoak jartzen zizkidala errekorra galarazteko. Ordu eta erdi beranduago lortu dut nire balentria, jendearen harridurarentzako.
Sukaldaria denei nire lorpenaren berri ematen hasi da 'He is a true player' bezalako gauzak esanez.
Hemendik aurrera jantokian errespetuz begiratuko didate... beno, seguruenik ez dute ezer jakingo, baina zerbait egin behar da zure kirol talentua hondoratzen ari denean...
Astakeriak noiztik dira errekorrak?
ResponderEliminar