Blog honetan zehar jende askori egin diot omenaldiren bat urte osoan zehar: izan anaia, ama, lagunak,... edozein! Gustatzen zait jendeari ezagutaraztea nor izaten den nire makulu eta poztasuna. Baina ez dut denei buruz idatzi, eta falta zaizkidan askotarikoetakoen artean horietako batekin amaituko dut nire egonaldia Estatu Batuetan, bihar bainoa Euskal Herrira agur festa bat egin ondoren.
Oso maitagarria da, pertsona zoragarria, bihotz bikainekoa, azkarra eta jantzia as fuck eta nire bizitza osoan zehar ezagutu izan dut, hor egon da, nire ondo-ondoan. Zenbat aldiz barre egin dugu bere euskararekin, bere aiton itxurarekin, bere despistatzeko joerarekin, bere berezitasunarekin,... Eta zer errudun sentitzen naizen. Eta zenbat bronka izan ditugu bere jenio garratz eta indartsu horrekin. Hala ere, bizipen izugarri onak ditugu (baita ez hain onak ere) elkarrekin eta ezingo nuke bera gabe bizi.
Gaur Estatu Batuetan, Ekainaren 19an, Aitaren eguna da, eta lagun guztiak elkartu dira familia artean bazkari handi bat ospatzeko. Nik ezingo dut hori egin gaur (agian bi egun barru), baina hemendik nire maitasuna adierazi nahi diot aitatxori.
Izugarri lagundu dit urte osoan zehar (bere erara batzuetan), pixkanaka-pixkanaka hobetzen ari da bere puntu ahuletan, eta bera askoz gehiago apreziatzen ikasi dut denbora pasa den heinean.
Aita, nahiz eta askotan izugarrizko bronkak eduki (nire jenioarengatik batik bat) zurekin, nahiz eta ikuspegi ezberdinak eduki, nahiz eta gauza batzuek mindu gaituzten, harro nago zure semea izateaz, oso pozik.
Zorionak kaskarrabias!
No hay comentarios:
Publicar un comentario