Kontu zahar batzuk

Igande arratsaldea Boisen. Bazkaldu ondorengo gorputzaldi nagiak ez dit lan egiten uzten. Hala ere, ez da hori nire kezka handiena. Egingo ditut gero, agian.

Nire pentsamenduak umezaroari lotu ditut orain, gurasoek kontatzen zizkidateen istorioei, hain zuzen ere.

Imanolen kanta hori ez dut inoiz ahaztuko (hitzak bai, berriro ikasi beharko ditut norbaiti kanta abestu nahi badiot behintzat), ezta Joxe Arratibelen Kontu Zarrak ipuin bildumetako Txerri Beltza edo Goñiko zalduna bezalako kontakizun horiek, zeintzuk esanahi bikoitz bat zuten asko eta oso lagungarriak izan baitira gure bizitza motz honetan zehar.


- Hi Beñat, sentimentala jarri al haiz bapatean?

Ez, ez. Zoritxarrez Joxe Arratibelek ezingo du liburu gehiago idatzi, ezta ipuin sortak osatu ere, atzo zendu baitzen. Idazten duen praile bat besterik ez da eta! Pentsatu genezake. Baita zera ere, euskal eragile garrantzitsu bat izateaz gain, nire haurtzaroko pertsona garrantzitsu bat da; familia osoa sinestunak izan gabe izeba-osaben auto berria eta guzti bedeinkatu zuena Estibalitzen, Kontu Zarrakek guretzat zuen esanahiagatik.


Eskerrik asko Joxe kontu zahar horiek berri egiteagatik.


P.d. aitak eman dit esteka hau. Bertan, kazetari eta euskaltzale handia den Miel Anjel Elustondok egiten dion omenaldia dago. Bera izan zen Boiserako bidaia asko erraztu zidana eta euskal etorkinei buruzko bideo batean kanta polit hau ezagutarazi zidana.

Joxerengatik eta lagun eta familiarengandik urrun bizitzeak sortzen duen nostalgiagatik (a zer egun pastela dudan...)