Japoniarrez mozorrotua

Euskal Herrian inauteriak ziren bitartean, Idahon berri handirik ez, eta gainera, euria eta elurra. Hiruhilabeteko lehenengo asteburu aspergarrien ondoren erabaki nuen plan asko egin beharra zegoela, asteburuak lur jota ez emateko, eta hori, zorionez, Boisen egin daiteke, beti dagoelako zerbait jakin izanez gero.

Asteburu honetan Japoniar eguna zegoen eta Taiko erakustaldi bat, horren barnean. Taikoa japoniar perkusio mota bat da eta Portland Taiko taldearen emanaldia ikusteko parada eduki genuen, eta oso interesgarria izan zen: bizia, esparru asko batzen zituena, umorea ere lantzen zutelarik,... merezi zuen! Taldeko partaideek goizean ikastaro bat eman zuten honen inguruan, eta joateko irrikitan nengoen, baina iratzargailua 9:16 AM -an jarri ordez 9:16 PM jarri nuen, beraz, lotan gelditu nintzen (nola ez).



Lyn-ek ateratako argazkiak. Atsedenaldian emakume beldurgarri bat etorri zitzaigun mehatxuka argazki eta bideo gehiago ez ateratzeko erregutuz.



Bestela, nire lagun Mikelekin gimnasiora eta alboka jotzeko, skypeatzeko, harri batek baino gutxiago botatzen duen pilota batekin palan entrenatzeko, eta 3 hamarkada ondoren gure pisuko sukaldea eta komuna garbitzeko baliatu nuen. Orain, gutxienez, lasai ibili naiteke lurrean komuneko paper erroiloak eta janari zatiak zapaltzeko beldurrik gabe eta horretaz gain, fruta enzimera gainean utzi eta han itsasteko arriskurik ez dago. Ea noiz garbitzen duten hurrena (nik ez, behintzat).




Japoniar egunetik etxera bidean, behin sushi pixkat janda eta nire bizitzan ikusi dudan japoniar jende olde handiena ikusi ostean, paraje hau 'deskubritu' genuen Jeff Quebec-tarrak, Jerodek eta hirurok.