Lerro xume hauek baliatuko ditut zuetaz agurtzeko. Agur denoi. Agur 21 urte zoragarri hauek ahalbidetu zizkidaten guraso eta hezitzaile paregabe maiteei. Agur nire harrotasun eta ilusio handiena den nire anaiari. Agur familia berezi baten parte sentiarazi nauten lehengusu-lehengusin, izeba-osaba eta aiton-amonei. Agur nire txikitako lagunei (gora 6D ! ! !) eta nire negarrak eta irriak partekatu duten betirako lagun horiei. Agur adiskide guztiei. Agur Virtus Gasteizi. Agur Euskal Herriari. Agur Errealari. Agur Baskoniari. Hainbeste dudan rap underground arraro horri. Albokari. Denari.
Ez, ez dut nire buruaz beste egingo. Ezta pentsatu ere. Inoiz baino hobeto nago. Bizitzeko gosea dut, gauzak egiteko grina eta maitatzeko desioa. Baina antza denez, eta Estatu Batuetako txoko guztietan esan duten moduan, bihar, Maiatzaren 21a, mundua amaituko da. Aste betez kaleak furgoneta beldurgarri horiez beterik egon dira. Klasean egon beharko luketeen umeak beraien guraso inozoak emandako panfletoak igorriz egon dira.
Ez ditut bere kezka eta paranoiak sinisten. Ez dut beraien 'erlijio' mota ulertzen. Ez dut inork nire etorkizuna kentzerik. Are eta gutxiago dudana kentzerik.
http://www.kboi2.com/news/offbeat/122185274.html?ref=morestories
Horregatik, aurki munduari agur esan baino, Boiseri esango diot agur. Agur hemen egin ditudan nire lagunei. Agur esperientzia errepikaezin honi. Agur bizitzeko beste modu berri bati.
Eta Kaixo esango dut.
Kaixo ezaguna dudan mundu berri bati. Kaixo nire zera eta zergatia izan zaretenoi. Hilabete besterik ez zuek ikusteko, hori bai dela benetako 'cuenta atras' bat.
No hay comentarios:
Publicar un comentario