Frontoian ezagutu genuen elkar, aspaldi ikusten dudan pasa den Urrian, orduan ez nekien nire hain laguna bilakatuko zenik. Baina erraza da bere laguna izatea: euskaldunen eta amerikarren gauza hoberenak ditu, barregarria da, oso pertsona ona dela argi ikusten da, eta nahiz eta Athleticekoa den arren, gauza asko partekatzen ditugu.
Bere bizitza erritmo lasaiean bizi ostean, izugarrizko pertsona aparta, barregarri eta ganberroa den bere aita Luisen eraginagatik (ziurrenik), Medikuntzako azken zikloa ikastera doa Michigan Statera, Brasiletik hilabete bateko geldiune bat egin ondoren, 'ikasteko' asmotan, ere, eta hainbeste maite duen Boise eta euskal mundutxo hau atzean utziz.
Goian Josu eta biok, Euskal Etxeko gau gogoangarri horietako batean, gure jokalari gustukoenari homenalditxo bat egiten.
Behean Amuma Josu, Oihana Mantangorria, Kattalina Cleopatra eta Euskaldun bat Amerikan Euskaldun bat Amerikanez mozorrotua.
Esan dudan bezala, gauza asko egingo nituzke berarengatik, baina ez nuena espero pelikula batean parte hartuko nuenik, nahiz eta narratzaile bezala izan. Bere anaia Javi filme zuzendari izateko ikasten ari da eta graduatu aurretik pelikula bat bukatu behar du. Berak Boiseko artzainen inguruan egin du berea, eta bukatu aurretik Maialen Lujanbio eta Mikel Markezen laguntza jasotzera zihoan narrazioa kanta bihurtzeko. Azken bertsolaritzako txapeldun handiak ez zuen baiezkoa eman, azkenean, eta abeslariaren zain daude. Bitartean, euskal Morgan Freeman-ek (hala deitu zidaten, nire arima eta ahots beltzarengatik izango da...) egin zuen bere lana, bizkaitarrez, eta telebistan ikusten den estudio horietako batean. A zer esperientzia izugarria!
Filmea Donostiko Lehiaketan egongo da dena ondo badoa, eta nahiz eta ni hor egon ez, irrikitan nago emaitza ikusteko!
No hay comentarios:
Publicar un comentario