Ez gehiegi hitz egin, nahi ez bada huts egin

Esaera zaharrak beti izan ohi dira errealitatearen deskribatzaile zintzoa, baita irakatsi beharreko irakasgai bat ere, bide batez.

Hor nenbilen beste egunean nire buruari esaten a zer nolako zortea izan dudan aurten, ez dudala bizikletako gurpilik zulatu, pasa den urteetan bizpahiru nituenean, horrek dakarren denboragaltze eta haserrearekin.

Bada, ordu batzuk beranduago, Jeff Quebec-tarrari utzi nion bizikleta festa batera joan zedin, eta bi minutura itzuli zen, ni beste festa batera nindoalarik (asiarren festa bezala ezagutua, hau da, japoniar, malaisiar, vietnamdar eta asiar pila bat, japoniarra ikasten duten ikasleak, eta ni bezalako wannabe-ak). Antza denez, gurpila zulatuta omen zegoen. Pikutara nire berriketak eta kaixo 'nola demontre mugituko naiz Boisetik orain' kezkak.

Badakizue, Urte berri, urte zahar, Martzelino praka zahar, eta nahiz eta ez naizen hain ajolagabea nire gauzekin, oraindik ere faltatxo bat: nire logelako atea giltzapetu nuen 5 aldiz urte osoan zehar, giltzak barruan utzirik. Ondorioa, 50 dolarreko isuna... Zitalak!

Inor ez da ikasia jaiotzen, ez dut beste motibaziorik guda zail hau irabazten saiatzeko.