Izaskun Kortazar, beste behin, maisuki jardun zen gauzak antolatzen, eta geunden boluntarioen lana erraza izan zen dena aurrera eramateko. Bidali genituen e-mailak, jarri genituen posterrak, hitz egin genuen haiekin, aspertu genuen beste hura,... Denbora gutxi Korrikarako eta urduritasuna nabarmena zen gure artean. Izena emateagatik 10 dolar ordaindu behar ziren, eta behin hori eginda, 2 mila korrika egiteko edo oinez egiteko aukera, Boiseko Eraztun Berde inguruan (bai, guk ere badugu horrelakorik) eta Euskal Etxean hasiz eta bukatuz. Ondoren, derrigorrezko talo saioa eta zintzurra bustitzeko ardoa.
Larunbat goiza iritsi zen, eta azkenerako ehun bat pertsona hurbildu ziren, arrakasta itzela, dudik gabe. Ikastolako umeak hasi ziren korrika, Euskal Etxeraino iritsi arte. Behin han, alkateak hitz batzuk esan zituen, Ben Monasteriok guk abestutako aurreskuarekin dantzatu zuen (ez zegoen aparaturik...) eta horren ondoren, abiatu ginen.
Behin izerdi pixkat bota ondoren, eta Julia Davis parkean zeudenen harridura sortu ostean, Euskal Etxera itzuli ginen, janaria zegoen gure zain!
Giro aparta zegoen, eguraldia ere halatsu! Baina lehenago joan behar izan nintzen, akanpada bat neukan eta!
No hay comentarios:
Publicar un comentario